Burzliwe i bogate życie pisarza stało się tworzywem jego pisarstwa. W licznych swoich opowiadaniach występuje on pod postacią Nicka Adamsa. Doświadczenia pierwszej wojny światowej znalazły miejsce w powieści "Pożegnanie z bronią" (1929). Uwielbiane przez pisarza polowania weszły do "Zielonych wzgórz Afryki", znakomitych opowieści "Śniegi Kilimandżaro" oraz "Krótki, szczęśliwy żywot Franciszka MacCombera". Kilkakrotne pobyty w Hiszpanii i wojna domowa pozwoliły Hemingwayowi stworzyć wielką powieść "Komu bije dzwon" (1944). Echa drugiej wojny światowej odżyły w powieści "Za rzeką w cieniu drzew". Ulubiona przez pisarza Kuba i jego wyprawy rybackie przyniosły "Starego człowieka i morze" - wyróżnionego Nagrodą Nobla w 1954r. Tak więc, twórczość Ernesta Hemingwaya jest na wskroś autobiograficzna ("pulsuje żywym, biologicznym tętnem"). Prozę jego, męską i oszczędną w słowach, wypełnia opis zachowań bohaterów i ich fizycznych właściwości, doznań i działań. Często mówi się o charakterystycznym typie bohatera hemingwayowskiego, jakim jest człowiek silny, panujący nad życiem, pokonujący swoje słabości - jest to na pewno jego bohater pozytywny, ale swój autoportret Hemingway kreśli raczej w osobach mniej heroicznych i bardziej zwyczajnych.